अबोलीचा बहाणा कशाला ......!!!

अबोलीचा बहाणा कशाला ......!!!

भाव तव मनातले
कळूनी जरी  चुकले मला
नित्य जुज पाहुनी
मन पिंज-यात कोंडू  वाटे तुला


स्मित हाश्याने जणू
वेडे केले मला
तुझ्या ह्या प्रियाची
कशी कीव येत नाही तुला


तव नयन कमलांचा
सुगंध मनी दरवळला
मनी प्रीत असुनीही
अबोलीचा बहाणा कशाला
अबोलीचा बहाणा कशाला 
अबोलीचा बहाणा कशाला ......!!!


मोहन कु-हाडे 

एकदा येणे एकदा जाणे ...................!!!

एकदा येणे एकदा जाणे ...................!!!

एकदा येणे एकदा जाणे
हि तर जगाची रीत आहे
मरते वेळी सोबत काहीच येत नाही
तरीही तिचेवर प्रीत आहे


जन्मा पासून तर मरेपर्यंत
माणसाला हाव आहे
खोटी कामे करून करून
कितीही श्रीमंत झाले तरी
पळसाला पानाची संख्या तीनच आहे


तहान्लेल्याना  पाणी
भूकेलेल्याना  अन्न  ध्या
अथांग अश्या ह्या विश्वात
तरच तुमचे नाव आहे ..............!!!


मोहन कु-हाडे ...............

एकदा तरी भेउनी जा .......!!!

सांग तिला मम सजनीला एकदा तरी भेउनी जा .......!!!   

हे प्रीतीच्या फुलपाखरा
निरोप माझा घेऊन जा
सांग तिला मम सजनीला एकदा तरी भेटून जा

असलीस जर का तू दूर जरी
माझिया डोळ्या  पासुनी 
आहेस तरी तू समीप माझ्या
हि साद येई हृदयातूनी
सांग तिला मम सजनीला एकदा तरी भेटून जा

साद घाली मन हे माझे
साडीस त्या ओ देऊनी जा
सांग तिला मम सजनीला एकदा तरी भेटुनी जा

जात आहे मुख हे माझे
काळाच्या मागे जरी
कुठेही जर का असलीस तू तरी
धाउनी ये लवकरी
शेवटच्या घटकेस माझे
मुख हे तू पाहुनी जा
सांग तिला मम सजनीला एकदा तरी भेटुनी जा

संदेश मी हा देत आहे
तो भेटला असेल तुला
भेटण्या मला तू जरूर येशील
अशी आस आहे मला
पुढच्या जन्मी मिलनाचे
वचन तू देऊनी जा
सांग तिला मम सजनीला एकदा तरी भेउनी जा .......!!!   

मोहन कु-हाडे .............!!!

रात्र संपली चांदण्यांची .................!!!

रात्र  संपली  चांदण्यांची .................!!!


ना विझला अजुनी चंद्र

ना विझला अजुनी तारा

सखे येणा मिठीत माझ्या

छेडू मिलनाच्या तारा


न कळले  कधी मला हे

कि, रात्र संपली केव्हा

चुम्बुले तू बहाल माझे

मज जाग आली तेव्हा


कर मोकळी गळ्यातील

हि मिठी रेशमाची

चाल उठ सखे आताका

रात्र  संपली  चांदण्यांची .................!!!


मोहन कु-हाडे ..............

भीमा तूच एक बोल होता .................!!!

भीमा तूच एक बोल होता .................!!!

असा माझा भिवा
होता अंधारातील दिवा
सोसुनिया नाना  दु:ख
जगविले कोटी जीवा

पेटविला क्रांतीचा वणवा
असा तुफानातील आग
माझ्या भीमाच्या समोर
झुकले तो महाभाग

असे नाव त्याच्ये गोड
जशी दुधावरची  साय
छाया देवूनी पंखांची
झाला कोटी जनाची तो माय

नेता असा वीर खंबीर
माझा भीमराव होता
सोनियाच्या तोलाचा
भीमा तुझा बोल होता

डोळे असुनी आंधळे आम्ही
भीमा तुझा आधार होता
लाखो जणांच्या मुखातील
भीमा तूच एक बोल होता

मी पहिले तुला दिनाचे
आसवे पुसताना
विझल्या निखार्यावरती
फुंकर हि घालताना

हीन दिनांच्या हक्का साठी
जीवाचे केले तू रान
कोटी दिन दलितांचा
झाला तू पंचप्राण      
झाला तू पंचप्राण   
झाला तू पंचप्राण   
झाला तू पंचप्राण   



मोहन कु-हाडे ...................

माझा प्रियकर.................!!!

माझा प्रियकर.................!!!


माझा प्रियकर  येईल तो

माझ्यावर खूप प्रेम करेल

तो आज येईल उद्या येईल

म्हणून मी वाटेवर उभी आहे

दिवसा मागे दिवस येऊन गेलीत

रात्री मागे रात्र जागून काढल्यात

वा-याने दार जरी वाजले

तरी वाटायचे

आला असेल माझा प्रियकर

मी धावत जायची दरवाज्या जवळ

दार उघडून बघायची ..................??

मग निराश मनाने शय्येवर येऊन बसायची

श्रावणातल्या धारा बरसल्या तेव्हा वाटायचे

कुठे असेल आता हा

स्त्याने चालत तर नसेल ना हा ?

त्याचे कपडे पावसाने चिंब तर झाले नसेल ना ?

इथे जर तो चिंब झाला असता

तर घट्ट मिठी मारून माझी उब


दिली असती मी त्याला

वैशाखेच्या उन्हां मध्ये  जर चालत असेल

तर माझ्या अंगावर झेलली असती

आणि सावली होऊन चालली असती मी

पण तो माझ्या पासून खूप  लांब आहे

मी त्याला सहकार्य कसे करू

देवा हा जिथे कुठे असेल तिथे त्याला सुखी ठेव

माझी कमतरता भासवू नकोस त्याला ...........


मोहन कु-हाडे ........................!!!

एकदा तरी जाऊन बघ ...................!!!

एकदा तरी जाऊन बघ ...................!!!

उधाण येऊन गेलेल्या समुद्रावर................
आणि
विचार त्या विखुरलेल्या वाळूला
कि, मला भेटायला कुणी आले होते का, ?
सांगेल तुला ते सरे काही
पण...................
त्याला असे नको विचारू कि,
माझी प्रेयशी  आली होती का?
रागावेल तुझ्यावर ती
सांगेल तुला ती कि,
ती रोज यायची आणि लिहायची
इथेच तुझे नाव
पण, हा उधाणलेला समुद्र
रोज पुसून टाकायचा
तिने वाळूवर लिहिलेले तुझे नाव
अरे हा भालचंद्र  सुद्धा
साक्षीदार आहे रे
त्या रात्रीचा
जी रात्रच  जागून काढलीय
तिने तुझ्या आठवणीत
ये..........................
पण तू घाबरू नकोस
थोडे पुढे जा
आन विचार त्या खडकाला
सांगेल तुला तो सारे काही
अरे जाउदे सोड ना
मी कुठल्या दगडाला सांगतोय हे सर्व ....................!!!


मोहन कु-हाडे .................